عبارت را در

مسجد سَهْله

تهذيب الأحكام عن أبي بكر الحضرمي عن الإمام الباقر عليه ‏السلام ، قالَ :

قُلتُ لَهُ : أيُّ البِقاعِ أفضَلُ بَعدَ حَرَمِ اللّه‏ِ وحَرَمِ رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ؟
فَقالَ : الكوفَةُ يا أبا بَكرٍ ، هِيَ الزَّكِيَّةُ الطّاهِرَةُ ، فيها قُبورُ النَّبِيّينَ المُرسَلينَ وغَيرِ المُرسَلينَ وَالأَوصِياءِ الصّادِقينَ ، وفيها مَسجِدُ سُهَيلٍ الَّذي لَم يَبعَثِ اللّه‏ُ نَبِيّا إلّا وقَد صَلّى فيهِ ، وفيها يَظهَرُ عَدلُ اللّه‏ِ ، وفيها يَكونُ قائِمُهُ وَالقُوّامُ مِن بَعدِهِ ، وهِيَ مَنازِلُ النَّبِيّينَ وَالأَوصِياءِ وَالصّالِحينَ .

تهذيب الأحكام ـ به نقل از ابو بكر حَضْرَمى ـ :

به امام باقر عليه ‏السلام گفتم : پس از حرم خدا و حرم پيامبر خدا ، كدام مكان با فضيلت‏تر است؟
فرمود : «اى ابو بكر ! كوفه كه پاك و پاكيزه است و در آن ، قبور پيامبران مُرسل و غير مُرسل و جانشينان راستين قرار دارد ، و نيز مسجد سُهَيل كه هر پيامبرى را كه خدا برانگيخت ، در آن نماز گزارد و در آن ، عدل الهى پديدار مى‏شود و در آن ، قيام كننده الهى و به پا خاسته‏هاى از پىِ او به سر مى‏برند ، و منزل پيامبران و جانشينان [آنها] و صالحان هم در آن جاست » .

------------------------------------------------------

الإمام الصادق عليه ‏السلام :

ما مِن مَكروبٍ يَأتي مَسجِدَ السَّهلَةِ فَيُصَلّي فيهِ رَكعَتَينِ بَينَ العِشاءَينِ ويَدعُو اللّه‏َ تَعالى ، إلّا فَرَّجَ اللّه‏ُ كَربَهُ .

امام صادق عليه ‏السلام :

هيچ گرفتارى نيست كه به مسجد سَهْله در آيد و ميان نماز مغرب و عشا ، در آن دو ركعت نماز بگزارد و خدا را بخواند ، جز آن كه خداوند در گرفتارى وى ، گشايشى پديد آورد .

------------------------------------------------------

عنه عليه ‏السلام :

بِالكوفَةِ مَسجِدٌ يُقالُ لَهُ : مَسجِدُ السَّهلَةِ ، لَو أنَّ عَمّي زيدا أتاهُ فَصَلّى فيهِ وَاستَجارَ اللّه‏َ لَأَجارَهُ عِشرينَ سَنَةً ، فيهِ مُناخُ الرّاكِبِ [الخضر عليه ‏السلام ] ، وبَيتُ إدريسَالنَّبِيِّ عليه ‏السلام ، وما أتاهُ مَكروبٌ قَطُّ فَصَلّى فيهِ بَينَ العِشاءَينِ ودَعَا اللّه‏َ ، إلّا فَرَّجَ اللّه‏ُ كُربَتَهُ .

امام صادق عليه ‏السلام :

در كوفه ، مسجدى است كه به آن مسجد سَهْله مى‏گويند . اگر عمويم زيد به آن جا مى‏آمد و در آن نماز مى‏خواند و به خدا پناه مى‏آورد ، خداوند ، او را بيست سال پناه مى‏داد . اين مسجد ، محلّ بار افكندن آن سوار ( خضر عليه ‏السلام ) و خانه ادريس پيامبر عليه ‏السلام است و هرگز گرفتارى بدان وارد نمى‏شود كه ميان نماز مغرب و عشا به نماز بِايستد و خدا را بخواند ، مگر آن كه خداوند ، اندوهش را برطرف مى‏سازد .

------------------------------------------------------

تهذيب الأحكام عن عبدالرحمن بن كثير عن الإمام الصادق عليه ‏السلام ، قالَ :

سَمِعتُهُ يَقولُ لِأَبي حَمزَةَ الثُّماليِّ : يا أبا حَمزَةَ ، هَل شَهِدتَ عَمّي لَيلَةَ خَرَجَ؟ قالَ : نَعَم ، قالَ : فَهَل صَلّى في مَسجِدِ سُهَيلٍ ؟ قالَ : وأينَ مَسجِدُ سُهَيلٍ ، لَعَلَّكَ تَعني مَسجِدَ السَّهلَةِ ؟ قالَ : نَعَم ، قالَ : أما إنَّهُ لَو صَلّى فيهِ رَكعَتَينِ ، ثُمَّ استَجارَ بِاللّه‏ِ لَأَجارَهُ سَنَةً .
فَقالَ أبو حَمزَةَ : بِأَبي أنتَ واُمّي ، هذا مَسجِدُ السَّهلَةِ؟
قالَ : نَعَم ، فيهِ بَيتُ إبراهيمَ الَّذي كانَ يَخرُجُ مِنهُ إلَى العَمالِقَةِ ، وفيهِ بَيتُ إدريسَ‏الَّذي كانَ يَخيطُ فيهِ ، وفيهِ صَخرَةٌ خَضراءُ فيها صورَةُ جَميعِ النَّبِيّينَ عليهم ‏السلام ، وتَحتَ الصَّخرَةِ الطّينَةُ الَّتي خَلَقَ اللّه‏ُ مِنهَا النَّبِيّينَ ، وفيهِ المِعراجُ .

تهذيب الأحكام ـ به نقل از عبد الرحمان بن كثير ـ :

از امام صادق عليه ‏السلام شنيدم كه به ابوحمزه ثُمالى مى‏فرمود : «اى ابوحمزه! آيا عمويم (زيد) را در شبى كه قيام كرد ، ديدى ؟» .
گفت : آرى .
فرمود : «آيا در مسجد سُهيل ، نماز گزارد ؟» .
گفت : مسجد سهيل كجاست ؟ شايد مقصود شما مسجد سهله است ؟
فرمود : «آرى» .
[سپس] فرمود : «اگر در آن ، دو ركعت نماز مى‏گزارد و سپس به خدا پناه مى‏بُرد ، يك سال او را پناه مى‏داد» .
ابوحمزه گفت : پدر و مادرم فدايت باد ! اين ، مسجد سهله است ؟
فرمود : «آرى . خانه ابراهيم عليه ‏السلام در آن است ؛ همان كه از او به سوى عَمالِقه ره‏سپار مى‏شد . خانه ادريس عليه ‏السلام نيز كه آن جا خيّاطى مى‏كرد ، در آن است و در آن ، صخره‏اى سبزفام وجود دارد كه در آن ، تصوير همه پيامبران هست و زير صخره‏اى خاكى است كه خداوند ، پيامبران را از آن آفريد و معراج نيز در آن است» .

------------------------------------------------------

قرب الإسناد عن العَلاءِ بن رَزينٍ :

قالَ لي أبو عَبدِ اللّه‏ِ عليه ‏السلام : تُصَلّي فِي المَسجِدِ الَّذي عِندَكُمُ الَّذي تُسَمّونَهُ مَسجِدَ السَّهلَةِ ، ونَحنُ نُسمّيهِ مَسجِدَ الشِّرى ، قُلتُ : إنّي لَاُصَلّي فيهِ جُعِلتُ فِداكَ . قالَ : اِئتِهِ ؛ فَإِنَّهُ لَم يَأتِهِ مَكروبٌ إلّا فَرَّجَ اللّه‏ُ كُربَتَهُ ـ أو قالَ : قَضى حاجَتَهُ ـ وفيهِ زَبَرجَدَةٌ فيها صورَةُ كُلِّ نَبِيٍّ وكُلِّ وَصِيٍّ .

قرب الإسناد ـ به نقل از علاء بن رَزين ـ :

امام صادق عليه ‏السلام به من فرمود : «آيا در مسجدى كه كنارتان است و شما آن را مسجد سهله و ما مسجد شَرى مى‏ناميم ، نماز مى‏خوانى؟» .
گفتم : آرى ، فدايتان شوم! در آن ، نماز مى‏خوانم .
فرمود : «به آن مسجد برو كه هيچ گرفتارى به آن جا نمى‏رود ، جز آن كه خداوند در گرفتارى‏اش گشايشى را پديد مى‏آورد (/ جز اين كه خداوند ، حاجتش را برآورده مى‏سازد) . در اين مسجد ، سنگ زِبَرجدى قراردارد كه تصوير هر پيامبر و جانشينى در آن هست» .

------------------------------------------------------

الإمام الصادق عليه ‏السلام :

إذا دَخَلتَ الكوفَةَ فَائتِ مَسجِدَ السَّهلَةِ ، فَصَلِّ فيهِ وَاسأَلِ اللّه‏َ حاجَتَكَ لِدينِكَ ودُنياكَ ، فَإِنَّ مَسجِدَ السَّهلَةِ بَيتُ إدريسَ عليه ‏السلام الَّذي كانَ يَخيطُ فيهِ ويُصَلّي فيهِ ، ومَن دَعَا اللّه‏َ فيهِ بِما أحَبَّ قَضى لَهُ حَوائِجَهُ ، ورَفَعَهُ يَومَ القِيامَةِ مَكانا عَلِيّا إلى دَرَجَةِ إدريسَ ، واُجيرَ مِن مَكروهِ الدُّنيا ومَكائِدِ أعدائِهِ .

امام صادق عليه ‏السلام :

هنگامى كه وارد كوفه شدى ، به مسجد سهله بيا و در آن ، نماز بخوان و از خداوند ، نيازهاى دين و دنيايت را بخواه ، كه مسجد سهله ، خانه ادريس عليه ‏السلام است كه در آن ، خيّاطى مى‏كرد و نماز مى‏گزارد . هر كس خدا را در آن به آنچه دوست دارد ، بخواند ، خداوند حاجاتش را برمى‏آورد و در روز رستاخيز ، او را تا جايگاهى رفيع تا رتبه ادريس عليه ‏السلام بالا مى‏برد و از رنج دنيا و حيله‏هاى دشمنانش در امان نگاه مى‏دارد .

------------------------------------------------------

عنه عليه ‏السلام ـ في ذِكر مَسجِدِ السَّهلَةِ ـ :

أما إنَّهُ مَنزِلُ صاحِبِنا إذا قامَ بِأَهلِهِ .

امام صادق عليه ‏السلام ـ در باره مسجد سهله ـ :

آن مسجد ، جايگاه صاحب ماست ، هنگامى كه با بستگان خود [و يارانش] قيام مى‏كند .

------------------------------------------------------

قصص الأنبياء عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه ‏السلام :

يا أبا مُحَمَّدٍ ، كَأَنّي أرى نُزولَ القائِمِ في مَسجِدِ السَّهلَةِ بِأَهلِهِ وعِيالِهِ . قُلتُ : يَكونُ مَنزِلَهُ؟ قالَ : نَعَم ، هُوَ مَنزِلُ إدريسَ عليه ‏السلام ، وما بَعَثَ اللّه‏ُ نَبِيّا إلّا وقَد صَلّى فيهِ ، وَالمُقيمُ فيهِ كَالمُقيمِ في فُسطاطِ رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ، وما مِن مُؤمِنٍ ولا مُؤمِنَةٍ إلّا وقَلبُهُ يَحِنُّ إلَيهِ ، وما مِن يَومٍ ولا لَيلَةٍ إلّا وَالمَلائِكَةُ يَأوونَ إلى هذَا المَسجِدِ يَعبُدونَ اللّه‏َ فيهِ .
يا أبا مُحَمَّدٍ ، أما إنّي لَوكُنتُ بِالقُربِ مِنكُم ما صَلَّيتُ صَلاةً إلّا فيهِ ، ثُمَّ إذا قامَ قائِمُنَا انتَقَمَ اللّه‏ُ لِرَسولِهِ ولَنا أجمَعينَ .

قصص الأنبياء ـ به نقل از ابو بصير ـ :

امام صادق عليه ‏السلام فرمود : «اى ابا محمّد ! گويا هم‏اكنون ، اقامت قائم عليه ‏السلام همراه با اهل و خانواده‏اش را در مسجد سهله مى‏بينم» .
گفتم : آيا منزلش آن جاست؟
فرمود : «آرى . آن جا منزل ادريس عليه ‏السلام است . خداوند ، هيچ پيامبرى را برنينگيخت ، مگر آن كه آن جا نماز خواند . كسى كه در آن اقامت كند ، همانند كسى است كه در خيمه پيامبر خدا اقامت كرده باشد . هر مرد و زن مؤمنى دل‏بسته اوست . و هيچ روز و شبى نيست ، جز آن كه فرشتگان در اين مسجد ، مأوا مى‏گزينند و در آن به عبادت خدا مى‏پردازند .
اى ابو محمّد! اگر من نزديك شما بودم ، همه نمازهايم را فقط در آن جا مى‏خواندم . اگر قائم ما به پا خيزد ، خداوند ، انتقام پيامبرش و همه ما را [از دشمنان] خواهد گرفت » .