عبارت را در

مسجد كوفه

رسول اللّه‏ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :

لَمّا اُسرِيَ بي إلَى السَّماءِ الدُّنيا أراني مَسجِدَ كوفانَ ، فَقُلتُ : يا جَبرَئيلُ ، ما هذا؟ قالَ : مَسجِدٌ مُبارَكٌ ، كَثيرُ الخَيرِ عَظيمُ البَرَكَةِ ، اختارَهُ اللّه‏ُ لِأَهلِهِ ، هُوَ يَشفَعُ لَهُم يَومَ القِيامَةِ .

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :

هنگامى كه [در شب معراج] مرا به آسمان دنيا بُردند ، مسجد كوفه را نشانم دادند . گفتم : «اى جبرئيل ! اين چيست؟» .
گفت : مسجدى بسيار مبارك و پُرخير و بركت است كه خداوند ، آن را براى اهل خود برگزيده است و آن مسجد ، در روز رستاخيز ، براى آنان شفاعت خواهد كرد .

------------------------------------------------------

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :

لَمّا اُسرِيَ بي مَرَرتُ بِمَوضِعِ مَسجِدِ الكوفَةِ وأنَا عَلَى البُراقِ ومَعي جَبرَئيلُ عليه ‏السلام ، فَقالَ لي : يا مُحَمَّدُ ، انزِل فَصَلِّ في هذَا المَكانِ ، قالَ : فَنَزَلتُ فَصَلَّيتُ .
فَقُلتُ : يا جَبرَئيلُ ، أيُّ شَيءٍ هذَا المَوضِعُ؟ قالَ : يا مُحَمَّدُ ، هذِهِ كوفانُ ، وهذا مَسجِدُها ، أمّا أنَا فَقَد رَأَيتُها عِشرينَ مَرَّةً خَرابا ، وعِشرينَ مَرَّةً عُمرانا ، بَينَ كُلِّ مَرَّتَينِ خَمسُمِئَةِ سَنَةٍ .

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :

هنگامى كه سوار بر بُراق به معراج برده شدم ، از محلّ مسجد كوفه گذر كردم . جبرئيل عليه ‏السلام كه همراهم بود ، به من گفت : اى محمّد ! در اين مكان ، فرود آى و نماز بگزار .
من نيز فرود آمدم و نماز خواندم و گفتم : «اى جبرئيل ! اين مكان كجاست؟» .
گفت : اى محمّد! اين جا كوفه است و اين هم مسجد آن است ؛ ليكن من ، آن را بيست مرتبه خراب و بيست مرتبه آباد يافته‏ام كه بين هر بار خرابى و آبادى ، پانصد سال فاصله بوده است» .

------------------------------------------------------

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :

لَكَأَنَّي بِمَسجِدِ كوفانَ يَأتي يَومَ القِيامَةِ مُحرِما في مُلاءَتَينِ ، يَشهَدُ لِمَن صَلّى فيهِ رَكعَتَينِ .

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :

گويى مسجد كوفه را مى‏بينم كه در روز رستاخيز ، در حالى كه دو جامه احرام به تن دارد ، آمده است و به سود كسى كه در او دو ركعت نماز گزارده ، گواهى مى‏دهد .

------------------------------------------------------

الإمام عليّ عليه ‏السلام :

أربَعَةٌ مِن قُصورِ الجَنَّةِ فِي الدُّنيا : المَسجِدُ الحَرامُ ، ومَسجِدُ الرَّسولِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ، ومَسجِدُ بَيتِ المَقدِسِ ، ومَسجِدُ الكوفَةِ .

امام على عليه ‏السلام :

چهار مكان ، از قصرهاى بهشتى در دنيايند : مسجد الحرام ، مسجد پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ، مسجد بيت المقدّس ، و مسجد كوفه .

------------------------------------------------------

عنه عليه ‏السلام :

النّافِلَةُ في هذَا المَسجِدِ تَعدِلُ عُمرَةً مَعَ النَّبِيِّ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ، وَالفَريضَةُ فيهِ تَعدِلُ حَجَّةً مَعَ النَّبِيِّ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ، وقَد صَلّى فيهِ ألفُ نَبِيٍّ وألفُ وَصِيٍّ .

امام على عليه ‏السلام :

نماز مستحب در اين مسجد، معادل يك عمره با پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله و نماز واجب در آن ، همسنگ حجّى با پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله است . هر آينه ، هزار پيامبر و هزار جانشين [ ـِ پيامبر] ، در آن به نماز ايستاده‏اند .

------------------------------------------------------

عنه عليه ‏السلام ـ في حَديثٍ لَهُ في فَضلِ مَسجِدِ الكوفَةِ ـ :

فيهِ نَجَرَ نوحٌ سَفينَتَهُ ، وفيهِ فارَ التَّنّورُ ، وبِهِ كانَ بَيتُ نوحٍ ومَسجِدُهُ .

امام على عليه ‏السلام ـ در حديثى در فضيلت مسجد كوفه ـ :

در اين مسجد ، نوح عليه ‏السلام كشتى خود را ساخت و در آن ، تنور جوشيد ، و خانه و مسجد نوح نيز در اين جا بود .

------------------------------------------------------

عنه عليه ‏السلام :

إنَّ مَسجِدَ الكوفَةِ رابِعُ أربَعَةِ مَساجِدَ لِلمُسلِمينَ ، رَكعَتانِ فيهِ أحَبُّ إلَيَّ مِن عَشرٍ فيما سِواهُ .

امام على عليه ‏السلام :

همانا مسجد كوفه ، چهارمين مسجد از مساجد چهارگانه مسلمانان است . نزد من ، دو ركعت نماز در آن ، از ده ركعت نماز در غير آن ، محبوب‏تر است .

------------------------------------------------------

كتاب من لا يحضره الفقيه عن الأَصبَغ بن نُباتة :

بَينا نَحنُ ذاتَ يَومٍ حَولَ أميرِالمُؤمِنينَ عليه ‏السلام في مَسجِدِ الكوفَةِ ، إذ قالَ :
يا أهلَ الكوفَةِ ، لَقَد حَباكُمُ اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ بِما لَم يَحبُ بِهِ أحَدا مِن فَضلٍ : مُصَلّاكُم بَيتُ آدَمَ ، وبَيتُ نوحٍ ، وبَيتُ إدريسَ ، ومُصَلّى إبراهيمَ الخَليلِ ، ومُصَلّى أخِيَ الخِضرِ عليهم ‏السلام ، ومُصَلّاي ، وإنَّ مَسجِدَكُم هذا لَأَحَدُ الأَربَعَةِ المَساجِدِ الَّتِي اختارَهَا اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ لِأَهلِها ، وكَأَنّي قَد اُتِيَ بِهِ يَومَ القِيامَةِ في ثَوبَينِ أبيَضَينِ يَتَشَبَّهُ بِالمُحرِمِ ، ويَشفَعُ لِأَهلِهِ ولِمَن يُصَلّي فيهِ فَلا تُرَدُّ شَفاعَتُهُ ، ولا تَذهَبُ الأَيّامُ وَاللَّيالي حَتّى يُنصَبَ الحَجَرُ الأَسوَدُ فيهِ .
ولَيَأتِيَنَّ عَلَيهِ زَمانٌ يَكونُ مُصَلَّى المَهدِيِّ مِن وُلدي ، ومُصَلّى كُلِّ مُؤمِنٍ ، ولا يَبقى عَلَى الأَرضِ مُؤمِنٌ إلّا كانَ بِهِ أو حَنَّ قَلبُهُ إلَيهِ ، فَلا تَهجُروهُ ، وتَقَرَّبوا إلَى اللّه‏ِ عَزَّوجَلَّ بِالصَّلاةِ فيهِ ، وَارغَبوا إلَيهِ في قَضاءِ حَوائِجِكُم ، فَلَو يَعلَمُ النّاسُ ما فيهِ مِنَ البَرَكَةِ لَأَتَوهُ مِن أقطارِ الأَرضِ ولَو حَبوا عَلَى الثَّلجِ .

كتاب من لايحضره الفقيه ـ به نقل از اَصبغ بن نُباته ـ :

روزى پيرامون امير مؤمنان ، در مسجد كوفه نشسته بوديم كه فرمود : «اى كوفيان! خداوند ، فضيلتى به شما ارزانى داشته كه به ديگران نداده است و آن ، مصلّاى شماست كه خانه آدم و نوح و ادريس عليهم ‏السلام و محلّ نماز ابراهيم خليل و برادرم خضر عليهماالسلامو نيز نمازگاه من است . اين مسجد ، از جمله چهار مسجدى است كه خداوند عز و جل آنها را براى اهل مسجد ، برگزيده است و گويا من ، آن را همانند مُحرمى در دو جامه سپيد مى‏بينم كه در روز رستاخيز ، آورده شده است كه اهل خود و كسانى را كه در آن نماز مى‏گزارند ، شفاعت مى‏كند و شفاعتش هم رد نمى‏شود و روزگارى خواهد آمد كه حجر الأسود درآن نصب مى‏شود . بى‏ترديد ، زمانى فرا خواهد رسيد كه آن جا محلّ نماز يكى از فرزندانم ، مهدى ، و نمازگاه همه مؤمنان شود و هيچ مؤمنى بر روى زمين باقى نمى‏ماند ، مگر اين كه در آن مسجد است و يا دل‏بسته اوست . پس آن را وا مگذاريد و با نماز خواندن در آن ، به خداى عز و جل نزديك شويد ، و براى برآمدن نيازهايتان ، بِدان رو كنيد كه اگر مردم بركت آن را بدانند ، اگر چه چهار دست و پا بر روى برف و يخ ، از هر سو بدان روى مى‏آورند .

------------------------------------------------------

الإمام الصادق عليه ‏السلام :

جاءَ رَجُلٌ إلى أميرِالمُؤمِنينَ عليه ‏السلام وهُوَ في مَسجِدِ الكوفَةِ فَقالَ : السَّلامُ عَلَيكَ يا أميرَالمُؤمِنينَ ورَحمَةُ اللّه‏ِ وبَرَكاتُهُ ، فَرَدَّ عَلَيهِ ، فَقالَ : جُعِلتُ فِداكَ إنّي أرَدتُ المَسجِدَ الأَقصى ، فَأَرَدتُ أن اُسَلِّمَ عَلَيكَ واُوَدِّعَكَ .
فَقالَ لَهُ : فَأَيَّ شَيءٍ أرَدتَ بِذاكَ ؟ فَقالَ : الفَضلَ جُعِلتُ فِداكَ .
قالَ : فَبِع راحِلَتَكَ ، وكُل زادَكَ ، وصَلِّ في هذَا المَسجِدِ ، فَإِنَّ الصَّلاةَ المَكتوبَةَ فيهِ حَجَّةٌ مَبرورَةٌ ، وَالنّافِلَةَ فيهِ عُمرَةٌ مَبرورَةٌ ، وَالبَرَكَةَ فيهِ عَلَى اثنَي عَشَرَ ميلاً ، يَمينُهُ يُمنٌ ، ويَسارُهُ مَكرٌ ، وفي وَسَطِهِ عَينٌ مِن دُهنٍ ، وعَينٌ مِن لَبَنٍ ، وعَينٌ مِن ماءٍ شَرابٍ لِلمُؤمِنينَ ، وعَينٌ مِن ماءٍ طُهرٍ لِلمُؤمِنينَ ، مِنهُ سارَت سَفينَةُ نوحٍ عليه ‏السلام ، وكانَ فيهِ نَسرٌ ويَغوثُ ويَعوقُ ، صَلّى فيهِ سَبعونَ نَبِيّا وسَبعونَ وَصِيّا أنَا أحَدُهُم .
وقالَ بِيَدِهِ في صَدرِهِ : مادَعا فيهِ مَكروبٌ بِمَسأَلَةٍ في حاجَةٍ مِنَ الحَوائِجِ ، إلّا أجابَهُ اللّه‏ُ وفَرَّجَ عَنهُ كُربَتَهُ .

امام صادق عليه ‏السلام :

امير مؤمنان ، در مسجد كوفه بود كه مردى به سراغش آمد و گفت : سلام و رحمت خدا و بركت‏هاى او بر تو باد ، اى امير مؤمنان !
ايشان ، پاسخ سلامش را داد . او گفت : فدايت شوم! قصد مسجد الأقصى كرده‏ام . خواستم بر تو سلام كنم و با تو وداع نمايم .
فرمود : «با اين سفر ، در پى چه هستى ؟» .
گفت : درك فضيلت ، فدايت شوم !
فرمود : «مَركب سوارى خود را بفروش و توشه‏ات را مصرف كن و در اين مسجد ، نماز بخوان ، كه نماز واجب در آن ، برابر با حجّى پذيرفته شده است و نماز مستحب در آن ، برابر با عمره‏اى پذيرفته شده است و تا شعاع دوازده ميلى آن ، بركت‏خيز است . سمت راستش بركت است و سمت چپش حيله‏ورزى است . در ميانه آن ، چشمه‏اى از روغن و چشمه‏اى از شير و چشمه‏اى از آب نوشيدنى و چشمه‏اى از آب پاكيزه براى مؤمنان است . كشتى نوح عليه ‏السلام از آن جا به حركت در آمد و بت‏هاى نَسر و يَغوث و يَعوق ، در آن قرار داشتند . هفتاد پيامبر و نيز هفتاد جانشين [ ـِ پيامبر ] كه من يكى از آنهايم ، در آن نماز گزارده است» .
آن گاه ، در حالى كه دستش را بر سينه‏اش گذاشته بود ، فرمود : «هيچ گرفتارى نيست كه در آن براى درخواست نيازى از نيازهايش دعا كند ، مگر آن كه خداوند پاسخش را مى‏دهد و گرفتارى‏اش را برطرف مى‏سازد» .

------------------------------------------------------

معجم البلدان عن حَبَّة العُرَنيّ :

كُنتُ جالِسا عِندَ عَلِيٍّ عليه ‏السلام فَأتاهُ رَجُلٌ ، فَقالَ : يا أميرَالمُؤمِنينَ ، هذِهِ راحِلَتي وزادي اُريدُ هذَا البَيتَ ـ أعني بَيتَ المَقدِسِ ـ .
فَقالَ عليه ‏السلام : كُل زادَكَ ، وبِع راحِلَتَكَ ، وعَلَيكَ بِهذَا المَسجِدِ ـ يَعني مَسجِدَ الكوفَةِ ـ فَإِنَّهُ أحَدُ المَساجِدِ الأَربَعَةِ . رَكعَتانِ فيهِ تَعدِلانِ عَشرا فيما سِواهُ مِنَ المَساجِدِ .

معجم البلدان ـ به نقل از حَبّه عُرَنى ـ :

نزد على عليه ‏السلام نشسته بودم . مردى به حضورش آمد و گفت : اى امير مؤمنان! اين ، مَركب و توشه من است . عازم اين خانه (يعنى بيت المقدّس) هستم .
فرمود : «توشه‏ات را مصرف كن و مَركبت را بفروش و پايبند اين مسجد (يعنى مسجد كوفه) باش ؛ زيرا يكى از مساجدِ چهارگانه است . دو ركعت نماز در آن ، برابر با ده ركعت در ديگر مساجد است» .

------------------------------------------------------

الإمام الباقر عليه ‏السلام :

لَو يَعلَمُ النّاسُ ما في مَسجِدِ الكوفَةِ ، لَأَعَدّوا لَهُ الزّادَ وَالرَّواحِلَ مِن مَكانٍ بَعيدٍ ، إنَّ صَلاةً فَريضَةً فيهِ تَعدِلُ حَجَّةً ، وصَلاةً نافِلَةً تَعدِلُ عُمرَةً .

امام باقر عليه ‏السلام :

اگر مردم آنچه را كه در مسجد كوفه است ، مى‏دانستند ، از راه دور براى آن ، توشه و مَركب‏هايى فراهم مى‏ساختند . همانا نماز واجب در آن ، برابر با حجّى است و نماز مستحب ، برابر با عمره‏اى است .

------------------------------------------------------

كامل الزيارات عن حَنان بن سَدير :

كُنتُ عِندَ أبي جَعفَرٍ عليه ‏السلام ، فَدَخَلَ عَلَيهِ رَجُلٌ فَسَلَّمَ وجَلَسَ ، فَقالَ لَهُ أبو جَعفَرٍ عليه ‏السلام : مِن أيِّ البِلادِ أنتَ ؟ قالَ : فَقالَ الرَّجُلُ : أنَا مِن أهلِ الكوفَةِ ، وأنَا لَكَ مُحِبٌّ مُوالٍ .
قالَ : فَقالَ له أبو جَعفَرٍ عليه ‏السلام : أتُصَلّي في مَسجِدِ الكوفَةِ كُلَّ صَلَواتِكَ؟ قالَ : فَقالَ الرَّجل : لا .
فَقالَ أبو جَعفَرٍ عليه ‏السلام : إنَّكَ لَمَحرومٌ مِنَ الخَيرِ .

كامل الزيارات ـ به نقل از حَنان بن سَدير ـ :

در حضور امام باقر عليه ‏السلام بودم كه مردى وارد شد و سلام كرد و نشست . امام باقر عليه ‏السلام به وى فرمود : «از كدام منطقه‏اى ؟» .
مرد گفت : من ، اهل كوفه‏ام و دوستدار و علاقه‏مند به شما .
امام باقر عليه ‏السلام به وى فرمود : «آيا همه نمازهايت را در مسجد كوفه به جا مى‏آورى ؟» .
مرد گفت : خير .
امام باقر عليه ‏السلام فرمود : «همانا تو از خير ، محرومى» .

------------------------------------------------------

كامل الزيارات عن أبي عُبَيدة الحَذّاء :

قال أبو جَعفَرٍ عليه ‏السلام : لا تَدَع يا أبا عُبَيدَةَ الصَّلاةَ في مَسجِدِ الكوفَةِ ولَو أتَيتَهُ حَبوا ، فَإِنَّ الصَّلاةَ فيهِ بِسَبعينَ صَلاةً في غَيرِهِ مِنَ المَساجِدِ .

كامل الزيارات ـ به نقل از ابو عبيده حَذّاء ـ :

امام باقر عليه ‏السلام فرمود : «اى ابو عبيده! نماز در مسجد كوفه را ترك نكن ، اگر چه با چهار دست و پا رفتن باشد ؛ زيرا نماز در آن ، برابر با هفتاد نماز در ساير مسجدهاست» .

------------------------------------------------------

الإمام الباقر عليه ‏السلام :

مَسجِدُ كوفانَ رَوضَةٌ مِن رِياضِ الجَنَّةِ ، صَلّى فيهِ ألفُ نَبِيٍّ وسَبعونَ نَبِيّا ، ومَيمَنَتُهُ رَحمَةٌ ، ومَيسَرَتُهُ مَكرٌ ، فيهِ عَصا موسى عليه ‏السلام ، وشَجَرَةُ يَقطينٍ ، وخاتَمُ سُلَيمانَ عليه ‏السلام ، ومِنهُ فارَ التَّنّورُ ، ونُجِرَتِ السَّفينَةُ ، وهِيَ صُرَّةُ بابِلَ ، ومَجمَعُ الأَنبِياءِ عليهم ‏السلام .

امام باقر عليه ‏السلام :

مسجد كوفه ، باغى از باغ‏هاى بهشت است . هزار و هفتاد پيامبر در آن نماز خوانده است و سمت راستش رحمت خدا و سمت چپش مكر است . عصاى موسى عليه ‏السلام و بوته كدو [كه يونس عليه ‏السلام پس از نجات از شكم ماهى در سايه آن آرميد] و انگشترى سليمان عليه ‏السلام در آن جا بود . درمسجد كوفه بود كه آب از تنور جوشيد و كشتى [نوح عليه ‏السلام ] ساخته شد و آن ، مهم‏ترين نقطه بابِل و محلّ تجمّع انبيا عليهم ‏السلام است .

------------------------------------------------------

المزار الكبير عن حمّاد بن زيد الحارثيّ :

كُنتُ عِندَ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليه ‏السلام وَالبَيتُ غاصٌّ مِنَ الكوفِيّينَ ، فَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنهُم : يَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، إنّي ناءٍ عَنِ المَسجِدِ ولَيسَ لي نِيَّةُ الصَّلاةِ فيهِ .
فَقالَ عليه ‏السلام : ائِتِهِ ، فَلَو يَعلَمُ النّاسُ ما فيهِ لَأَتَوهُ ولَو حَبوا . قالَ : إنّي أشتَغِلُ .
قالَ : فَآئتِهِ ولا تَدَعهُ ما أمكَنَكَ ، وعَلَيكَ بِمَيامِنِهِ مِمّا يلَي أبوابَ كِندَةَ ، فَإِنَّهُ مَقامُ إبراهيمَ عليه ‏السلام ، وعِندَ الخامِسَةِ مَقامُ جَبرَئيلَ : وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ ، لَو يَعلَمُ النّاسُ مِن فَضلِهِ ما أعلَمُ لَازدَحَموا عَلَيهِ .

المزار الكبير ـ به نقل از حمّاد بن زيد حارثى ـ :

نزد امام صادق عليه ‏السلام بودم ، در حالى كه خانه از مردم كوفه پُر بود . مردى از ميان آنان از امام عليه ‏السلام پرسيد : اى فرزند پيامبر خدا! من از مسجد [كوفه] دورم و نيّت نماز در آن را ندارم .
امام عليه ‏السلام فرمود : «آن جا برو كه اگر مردم ، آنچه را در آن است ، مى‏دانستند ، اگر چه چهار دست و پا ، بدان روى مى‏آورند» .
آن مرد گفت : من ، گرفتار كارى هستم .
امام عليه ‏السلام فرمود : «بدان مسجد برو و تا آن جا كه مى‏توانى ، آن را ترك مكن . و بر تو باد كه به سمت راست مسجد ، نزديك درهاى كَنده بروى ، كه مقام ابراهيم عليه ‏السلام آن جاست ، و نيز در كنار [ستون] پنجم مسجد ، كه مقام جبرئيل عليه ‏السلام است . سوگند به خداوندى كه جانم در دست اوست ، اگر مردم از فضيلت اين مسجد ، آنچه را كه من مى‏دانم ، مى‏دانستند ، در آن ازدحام مى‏كردند» .

------------------------------------------------------

الإمام الصادق عليه ‏السلام :

صَلاةٌ في مَسجِدِ الكوفَةِ بِأَلفِ صَلاةٍ .

امام صادق عليه ‏السلام :

يك نماز در مسجد كوفه ، برابر با يكهزار نماز است .

------------------------------------------------------

الكافي عن هارون بن خارجة عن الإمام الصادق عليه ‏السلام ، قالَ :

قالَ لي : يا هارونَ بنَ خارِجَةَ! كَم بَينَكَ وبَينَ مَسجِدِ الكوفَةِ ، يَكونُ ميلاً؟ قُلتُ : لا ، قالَ : فَتُصَلّي فيهِ الصَّلَواتِ كُلَّها؟ قُلتُ : لا .
فَقالَ : أما لَو كُنتُ بِحَضرَتِهِ لَرَجَوتُ ألّا تَفوتَني فيهِ صَلاةٌ ، وتَدري ما فَضلُ ذلِكَ المَوضِعِ؟ ما مِن عَبدٍ صالِحٍ ولا نَبِيٍّ إلّا وقَد صَلّى في مَسجِدِ كوفانَ ، حَتّى إنَّ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله لَمّا أسرَى اللّه‏ُ بِهِ ، قالَ لَهُ جَبرَئيلُ عليه ‏السلام : تَدري أينَ أنتَ يا رَسولَ اللّه‏ِ السّاعَةَ؟ أنتَ مُقابِلُ مَسجِدِ كوفانَ .
قالَ : فَاستَأذِن لي رَبّي حَتّى آتِيَهُ فَاُصَلِّيَ فيهِ رَكعَتَينِ . فَاستَأذَنَ اللّه‏َ عَزَّوجَلَّ ، فَأَذِنَ لَهُ . وإنَّ مَيمَنَتَهُ لَرَوضَةٌ مِن رِياضِ الجَنَّةِ ، وإنَّ وَسَطَهُ لَرَوضَةٌ مِن رِياضِ الجَنَّةِ ، وإنَّ مُؤَخَّرَهُ لَرَوضَةٌ مِن رِياضِ الجَنَّةِ ، وإنَّ الصَّلاةَ المَكتوبَةَ فيهِ لَتَعدِلُ ألفَ صَلاةٍ ، وإنَّ النّافِلَةَ فيهِ لَتَعدِلُ خَمسَمِئَةِ صَلاةٍ ، وإنَّ الجُلوسَ فيهِ بِغَيرِ تِلاوَةٍ ولا ذِكرٍ لَعِبادَةٌ ، ولَو عَلِمَ النّاسُ ما فيهِ لَأَتَوهُ ولَوحَبوا .

الكافى ـ به نقل از هارون بن خارجه ـ :

امام صادق عليه ‏السلام به من فرمود : «اى هارون بن خارجه! فاصله [خانه] تو و مسجد كوفه چه قدر است ؟ يك ميل هست ؟ » .
گفتم : نه .
فرمود : «آيا همه نمازهايت را در آن به جا مى‏آورى ؟» .
گفتم : نه .
فرمود : «اگر من نزديك آن بودم ، اميد داشتم كه هيچ نمازى در آن از من ترك نشود . مى‏دانى فضيلت آن مكان چه قدر است ؟ هيچ بنده درستكار و يا پيامبرى نيست ، جز آن كه در مسجد كوفه نماز گزارده است . حتّى پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ـ هنگامى كه خداوند او را به معراج بُرد ـ ، جبرئيل عليه ‏السلام به وى گفت : مى‏دانى اكنون كجايى ، اى پيامبر خدا ؟ تو در برابر مسجد كوفه‏اى .
فرمود : «از پروردگارم برايم رخصت بگير تا داخل آن شده ، دو ركعت نماز بگزارم» .
پس ، از خداوند اجازه طلبيد و خداوند به وى اجازه داد . همانا جانب راست آن ، باغى از باغ‏هاى بهشتى است و ميانه آن و نيز آخر آن ، باغى از باغ‏هاى بهشتى است . هر نماز واجب در آن ، برابر با يكهزار نماز است و نماز مستحب در آن ، برابر با پانصد نماز است . نشستن در آن [حتّى] بدون تلاوت قرآن و ذكر ، عبادت است و اگر مردم ، فضيلتى را كه در آن است ، مى‏دانستند ، اگر چه چهار دست و پا ، بدان روى مى‏آورند» .

------------------------------------------------------

الكافي عن المفضّل بن عمر :

كُنتُ عِندَ أبي عَبدِاللّه‏ِ عليه ‏السلام بِالكوفَةِ أيّامَ قَدِمَ عَلى أبِي العَبّاسِ [السَّفّاحِ] ، فَلَمَّا انتَهَينا إلَى الكُناسَةِ قالَ : ههُنا صُلِبَ عَمّي زَيدٌ رحمه‏الله ، ثُمَّ مَضى حَتَّى انتَهى إلى طاقِ الزَّيّاتينَ وهُوَ آخِرُ السَّرّاجينَ ، فَنَزَلَ وقالَ : اِنزِل فَإِنَّ هذَا المَوضِعَ كانَ مَسجِدَ الكوفَةِ الأَوَّلَ الَّذي خَطَّهُ آدَمُ عليه ‏السلام ، وأنَا أكرَهُ أن أدخُلَهُ راكِبا ، قالَ : قُلتُ : فَمَن غَيَّرَهُ عَن خِطَّتِهِ؟
قالَ : أمّا أوَّلُ ذلِكَ فَالطّوفانُ في زَمَنِ نوحٍ عليه ‏السلام ، ثُمَّ غَيَّرَهُ أصحابُ كِسرى ونُعمانَ ، ثُمَّ غَيَّرَهُ بَعدُ زِيادُ بنُ أبي سُفيانَ . فَقُلتُ : وكانَتِ الكوفَةُ ومَسجِدُها في زَمَنِ نوحٍ عليه ‏السلام ؟
فَقالَ لي : نَعَم يا مُفَضَّلُ ، وكانَ مَنزِلُ نوحٍ وقَومِهِ في قَرَيةٍ عَلى مَنزِلٍ مِنَ الفُراتِ مِمّا يَلي غَربِيَّ الكوفَةِ ، قالَ : وكانَ نوحٌ عليه ‏السلام رَجُلاً نَجّارا فَجَعَلَهُ اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ نَبِيّا وَانتَجَبَهُ ، ونوحٌ عليه ‏السلام أوَّلُ مَن عَمِلَ سَفينَةً تَجري عَلى ظَهرِ الماءِ ، ولَبِثَ نوحٌ عليه ‏السلام في قَومِهِ ألفَ سَنَةٍ إلّا خَمسينَ عاما ، يَدعوهُم إلَى اللّه‏ِ عَزَّوجَلَّ فَيَهزَؤونَ بِهِ ويَسخَرونَ مِنهُ ، فَلَمّا رَأى ذلِكَ مِنهُم دَعا عَلَيهِم ، فَقالَ : «رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَـفِرِينَ دَيَّارًا * إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَ لَا يَلِدُواْ إِلَا فَاجِرًا كَفَّارًا» . فَأَوحَى اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ إلى نوحٍ : أنِ اصنَع سَفينَةً وأوسِعها وعَجِّل عَمَلَها ، فَعَمِلَ نوحٌ سَفينَةً في مَسجِدِ الكوفَةِ بِيَدِهِ ، فَأَتى بِالخَشَبِ مِن بُعدٍ حَتّى فَرَغَ مِنها .

الكافى ـ به نقل از مُفضّل بن عمر ـ :

نزد امام صادق عليه ‏السلام در كوفه بودم ، در ايّامى كه بر ابوالعباس سفّاح ، وارد شده بود . هنگامى كه به محلّه كُناسه رسيديم ، فرمود : «عمويم زيد ، اين جا به دار آويخته شد» .
سپس به راه خود ادامه داد تا به راسته روغن‏فروشان ـ كه در انتهاى راسته زين‏سازان بود ـ ، رسيد . پس خود پياده شد و فرمود : «پياده شو . اين ، مكان سابق مسجد كوفه است ؛ همان كه آدم عليه ‏السلام آن را رسم كرد و من نمى‏پسندم كه سواره داخل آن شوم» .
گفتم : چه كسى نقشه آن را تغيير داد ؟
فرمود : «نخستين آن ، توفان زمان نوح عليه ‏السلام بود . سپس ياران پادشاهان ايران و عرب ، و سرانجام ، زياد بن ابى سفيان ، آن را تغيير دادند» .
گفتم : كوفه و مسجد آن ، در عصر نوح عليه ‏السلام وجود داشتند ؟
فرمود : «آرى ، اى مفضّل! و محلّ سكونت نوح عليه ‏السلام و قوم او ، در روستايى به فاصله يك منزلى در سمت غرب كوفه بود . نوح عليه ‏السلام ، مردى نجّار بود كه خداوند ، او را به پيامبرى برانگيخت و وى را برگزيد . نوح ، نخستين كسى است كه كشتى‏اى ساخت كه بر آب ، روان گردد . نوح ، نهصد و پنجاه سال در ميان مردم خود ، درنگ كرد و آنان را به سوى خداوند عز و جل فرا مى‏خواند ؛ ليكن ، وى را استهزا كرده ، به تمسخر مى‏گرفتند . چون از آنان چنين ديد ، نفرينشان كرد و گفت : «پروردگارا! هيچ كس از كافران را بر روى زمين ، باقى مگذار ؛ چرا كه اگر آنان را باقى بگذارى ، بندگانت را گم‏راه مى‏كنند و جز زشتكارِ ناسپاس نمى‏زايند» . پس خداوند به نوح وحى فرمود : "كشتى جادارى بساز و در ساختن آن ، شتاب كن" . آن گاه ، نوح به دست خود در مسجد كوفه كشتى ساخت و چوب آن را از راه دور آورد تا آن كه از ساختن آن ، رهايى يافت» .

------------------------------------------------------

الكافي عن المفضّل بن عمر عن الإمام الصادق عليه ‏السلام ، قالَ :

قُلتُ لَهُ : إنَّ مَسجِدَ الكوفَةِ قَديمٌ؟ فَقالَ : نَعَم ، وهُوَ مُصَلَّى الأَنبِياءِ عليهم ‏السلام ، ولَقَد صَلّى فيهِ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله حينَ اُسرِيَ بِهِ إلَى السَّماءِ ، فَقالَ لَهُ جَبرَئيلُ عليه ‏السلام : يا مُحَمَّدُ هذا مَسجِدُ أبيكَ آدَمَ عليه ‏السلام ومُصَلَّى الأَنبِياءِ عليهم ‏السلام ، فَانزِل فَصَلِّ فيهِ ، فَنَزَلَ فَصَلّى فيهِ ، ثُمَّ إنَّ جَبرَئيلَ عليه ‏السلام عَرَجَ بِهِ إلَى السَّماءِ .

الكافى ـ به نقل از مفضّل بن عمر ـ :

به امام صادق عليه ‏السلام گفتم : مسجد كوفه ، قديمى است ؟
فرمود : «آرى ؛ و آن ، محلّ نماز پيامبران عليهم ‏السلام است . پيامبر خدا نيز ـ هنگامى كه به آسمان برده شد ـ ، در آن به نماز ايستاد . جبرئيل عليه ‏السلام به او گفت : اى محمّد! اين جا مسجد پدرت آدم عليه ‏السلام و نمازگاه پيامبران است . فرود آى و در آن ، نماز بگزار . پس فرود آمد و نماز گزارد . سپس جبرئيل ، او را به آسمان برد » .

------------------------------------------------------

الكافي عن الحسن بن علي بن أبي حمزة عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه ‏السلام ، قالَ :

سَمِعتُهُ يَقولُ : نِعمَ المَسجِدُ مَسجِدُ الكوفَةِ ، صَلّى فيهِ ألفُ نَبِيٍّ وألفُ وَصِيٍّ ، ومِنهُ فارَ التَّنّورُ ، وفيهِ نُجِرَتِ السَّفينَةُ ، مَيمَنَتُهُ رِضوانُ اللّه‏ِ ، ووَسَطُهُ رَوضَةٌ مِن رِياضِ الجَنَّةِ ، ومَيسَرَتُهُ مَكرٌ .
فَقُلتُ لِأَبي بَصيرٍ : ما يَعني بِقولِهِ «مَكرٌ» ؟ قالَ : يَعني مَنازِلَ السُّلطانِ .

الكافى ـ به نقل از حسن بن على بن ابى حمزه ، از ابو بصير ـ :

از امام صادق عليه ‏السلام شنيدم كه مى‏فرمود : «چه خوب مسجدى است ، مسجد كوفه ! در آن ، يكهزار پيامبر و يكهزار جانشين [ـِ پيامبر] نماز گزارده‏اند و در آن جا آب از تنور جوشيد و كشتى [نوح ]ساخته شد . سمت راستش رضوان الهى است و ميانه آن ، باغى از باغ‏هاى بهشت و سمت چپش مكر است» .
به ابو بصير گفتم : منظور از اين سخن كه [سمت چپ آن] مكر است ، چيست ؟
گفت : مقصود ، خانه‏هاى سلطان ( دار الحكومه كوفه ) است .

------------------------------------------------------

الإمام الرضا عليه ‏السلام :

الصَّلاةُ في مَسجِدِ الكوفَةِ فَردا ، أفضَلُ مِن سَبعينَ صَلاةً في غَيرِهِ جَماعَةً .

امام رضا عليه ‏السلام :

نماز گزاردن به تنهايى در مسجد كوفه ، از هفتاد نماز جماعت در غير آن ، برتر است .

------------------------------------------------------

عنه عليه ‏السلام :

إنَّ مَسجِدَ الكوفَةِ بَيتُ نوحٍ عليه ‏السلام ، لَو دَخَلَهُ رَجُلٌ مِئَةَ مَرَّةٍ لَكَتَبَ اللّه‏ُ لَهُ مِئَةَ مَغفِرَةٍ ، لِأَنَّ فيهِ إجابَةَ دَعوَةِ نوحٍ عليه ‏السلام ، حَيثُ قالَ : «رَّبِّ اغْفِرْ لِى وَ لِوَ لِدَىَّ وَ لِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًا» .

امام رضا عليه ‏السلام :

مسجد كوفه ، خانه نوح عليه ‏السلام است . اگر كسى صد بار وارد آن شود ، خداوند ، يكصد بار آمرزش برايش مى‏نويسد ؛ زيرا دعاى نوح عليه ‏السلام است كه در باره‏اش به اجابت رسيده است ، هنگامى كه عرضه داشت : «پروردگارا! مرا و پدر و مادرم و هر كس را كه باايمان به خانه‏ام در آيد ، ببخشا» .