عبارت را در

آرامش داشتن و آرامش نداشتن والدین در هنگام آمیزش چه اثری دارد؟

المناقب :

سَأَلَ رَجُلٌ أميرَ المُؤمِنينَ عليه‏السلام عَنِ الوَلَدِ ، ما بالُهُ تارَةً يُشبِهُ أباهُ واُمَّهُ ، وتارَةً يُشبِهُ خالَهُ وعَمَّهُ؟ فَقالَ لِلحَسَنِ : أجِبهُ .
فَقالَ عليه‏السلام : أمَّا الوَلَدُ فَإِنَّ الرَّجُلَ إذا أتى أهلَهُ بِنَفسٍ ساكِنَةٍ وجَوارِحَ غَيرِ مُضطَرِبَةٍ اعتَلَجَتِ النُّطفَتانِ كَاعتِلاجِ المُتَنازِعَينِ ؛ فَإِن عَلَت نُطفَةُ الرَّجُلِ نُطفَةَ المَرأَةِ ، جاءَ الوَلَدُ يُشبِهُ أباهُ ، وإذا عَلَت نُطفَةُ المَرأَةِ نُطفَةَ الرَّجُلِ ، شُبِّهَ اُمَّهُ . وإذا أتاها بِنَفسٍ مُنزَعِجَةٍ وجَوارِحَ مُضطَرِبَةٍ غَيرِ ساكِنَةٍ ، اِضطَرَبَتِ النُّطفَتانِ فَسَقَطَتا عَن يَمنَةِ الرَّحِمِ ويَسرَتِهِ ؛ فَإِن سَقَطَت عَن يَمنَةِ الرَّحِمِ سَقَطَت عَلى عُروقِ الأَعمامِ وَالعَمّاتِ ، فَشُبِّهَ أعمامَهُ وعَمّاتِهِ ، وإن سَقَطَت عَن يَسرَةِ الرَّحِمِ سَقَطَت عَلى عُروقِ الأَخوالِ وَالخالاتِ ، فَشُبِّهَ أخوالَهُ وخالاتِهِ .
فَقامَ الرَّجُلُ وهُوَ يَقولُ : اللّه‏ُ أعلَمُ حَيثُ يَجعَلُ رِسالَتَهُ . ورُوِيَ أنَّهُ كانَ الخَضِرَ عليه‏السلام .

مناقب آل أبى‏طالب :

مردى در اين باره از اميرمؤمنان پرسيد كه چرا فرزند ، گاه همانند پدر و مادر خويش ، و گاه همانند دايى و عموست؟
امام على عليه‏السلام به امام حسن عليه‏السلام فرمود : «او را پاسخ گوى» .
امام حسن عليه‏السلام فرمود : امّا درباره فرزند ؛ اگر مرد با دلى آرام و اندامى بدون اضطراب به سراغ همسر خويش برود ، دو نطفه با استوارى و چنان كه دو جنگاور به‏هم در مى‏آويزند ، با يكديگر گلاويز مى‏شوند . پس چنانچه نطفه مرد بر نطفه زن چيرگى يابد ، فرزند ، همانند پدر مى‏شود و چنانچه نطفه زن بر نطفه مرد ، چيرگى يابد ، فرزند با مادر ، همانند مى‏شود . امّا اگر مرد با دلى ناآرام و اندامى آشفته به سراغ زن برود ، دو نطفه ، آشفته و لرزان مى‏شوند و به سمت راست يا چپ زِهدان مى‏افتند . چنانچه نطفه به سمت راست زِهدان بيفتد ، بر رگ‏هاى عموها و عمّه‏ها افتد و به عموها و عمّه‏ها همانند مى‏شود ، و چنانچه به سمت چپ زهدان افتد ، بر رگ‏هاى دايى و خاله‏ها مى‏افتد و به دايى‏ها و خاله‏ها همانند مى‏شود» .
آن مرد برخاست ، در حالى كه مى‏گفت : خداوند ، خود مى‏داند رسالت خويش را كجا قرار دهد .
روايت شده است كه آن مرد ، خضر عليه‏السلام بود .

------------------------------------------------------

الإمام الحسن عليه‏السلام

- لِمَن سَأَلَ عَنِ الرَّجُلِ يُشبِهُ أعمامَهُ وأخوالَهُ: إنَّ الرَّجُلَ إذا أتى أهلَهُ فَجامَعَها بِقَلبٍ ساكِنٍ ، وعُروقٍ هادِئَةٍ ، وبَدَنٍ غَيرِ مُضطَرِبٍ ، فَأُسكِنَت تِلكَ النُّطفَةُ في جَوفِ الرَّحِمِ ؛ خَرَجَ الوَلَدُ يُشبِهُ أباهُ واُمَّهُ ، وإن هُوَ أتاها بِقَلبٍ غَيرِ ساكِنٍ ، وعُروقٍ غَيرِ هادِئَةٍ ، وبَدَنٍ مُضطَرِبٍ ، اِضطَرَبَت تِلكَ النُّطفَةُ فَوَقَعَت في حالِ اضطِرابِها عَلى بَعضِ العُروقِ ، فَإِن وَقَعَت عَلى عِرقٍ مِن عُروقِ الأَعمامِ ، أشبَهَ الوَلَدُ أعمامَهُ ، وإن وَقَعَت عَلى عِرقٍ مِن عُروقِ الأَخوالِ ، أشبَهَ الرَّجُلُ أخوالَهُ .

امام حسن عليه‏السلام

- در پاسخ كسى كه پرسيده بود : چگونه گاه شخص به عموها و دايى‏هاى خود شباهت دارد: اگر مرد به سراغ زن برود و با دلى آرامش‏يافته و اعصابى آرام و تنى ناآشفته با او نزديكى كند و در نتيجه ، آن نطفه در ميانه رَحِم جايگزين گردد ، فرزند با شباهت به پدر ومادر خويش ، زاده مى‏شود . امّا اگر مرد با دلى آرامش نايافته و رگ‏هايى ناآرام و تنى آشفته به سراغ زن برود ، آن نطفه نيز لرزان و آشفته مى‏شود و در همان ناآرامى و آشفتگى بر يكى از رگ‏ها مى‏افتد . اگر بر رگى از رگ‏هاى عموها بيفتد ، فرزند به عموهاى خويش همانند مى‏شود و اگر بر رگى از رگ‏هاى دايى‏ها بيفتد ، مرد به دايى‏هاى خود همانند مى‏شود .