عبارت را در

نقش اعمال در سرنوشت انسان

القرآن الكريم :

«يَـبُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِى صَخْرَةٍ أَوْ فِى السَّمَـوَ تِ أَوْ فِى الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ» .

قرآن كريم :

«اى پسرك من! اگر [ عملِ تو ] هم‏وزن دانؤ خَردلى و در تخته‏سنگى يا در آسمان‏ها يا در زمين باشد، خدا آن را مى‏آورد، كه خدا بس دقيق و آگاه است» .

------------------------------------------------------

البداية والنهاية عن هشام بن عُروة عن أبيه:

قالَ لُقمانُ عليه السلام : كَما تَزرَعونَ تَحصُدونَ .

البداية و النهاية

ـ به نقل از هشام بن عُروه ، از پدرش ـ: لقمان گفت: «همان را درو مى‏كنيد كه مى‏كاريد» .

------------------------------------------------------

الاختصاص عن الأوزاعيّ

ـ فيما قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ ، إنَّكَ كَما تَزرَعُ تَحصُدُ ، وكَما تَعمَلُ تَجِدُ .

الاختصاص

ـ به نقل از اوزاعى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! همانا تو همان را درو مى‏كنى كه مى‏كارى ، و همانى را به دست مى‏آورى كه عمل مى‏كنى» .

------------------------------------------------------

عرائس المجالس عن سُفيان الثوريِّ :

قالَ لُقمانُ لاِبنِهِ : يا بُنَيَّ ، لا تَحقِرَنَّ مِنَ الاُمورِ صِغارَها ، إنَّ الصِّغارَ غَداً تَصيرُ كِباراً .

عرائس المجالس

ـ به نقل از سفيان ثورى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! كارهاى كوچك را دست كم نگير؛ زيرا فردا [ى قيامت ]آنها بزرگ مى‏گردند» .

------------------------------------------------------

الاختصاص عن الأوزاعيّ

ـ فيما قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ ، إنَّ اللّه‏َ تَعالى رَهَنَ النّاسَ بِأَعمالِهِم ، فَوَيلٌ لَهُم مِمّا كَسَبَت أيديهِم وأفئِدَتُهُم .

الاختصاص

ـ به نقل از اَوزاعى ـ: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! خداوند متعال مردم را در گرو عمل‏هايشان قرار داده است ؛ پس واى بر آنان ، نسبت به آنچه دست و دلشان به دست مى‏آورَد!» .

------------------------------------------------------

الاختصاص عن الأوزاعيّ

ـ فيما قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ ، إنَّكَ مُدرَجٌ في أكفانِكَ ، ومُحَلٌّ قَبرَكَ ، ومُعايِنٌ عَمَلَكَ كُلَّهُ .

الاختصاص

ـ به نقل از اَوزاعى ـ: لقمان عليه السلام به پسرش گفت: «اى پسرم! همانا تو [سرانجام] در كفنت پيچيده مى‏شوى و در قبرت جا مى‏گيرى و همه عملت را مى‏بينى» .

------------------------------------------------------

الاختصاص عن الأوزاعيّ

ـ فيما قالَ لُقمانُ عليه السلام لاِبنِهِ ـ: يا بُنَيَّ ، إنَّهُ حينَ تَتَفَطَّرُ السَّماءُ وتُطوى ، وتَنَزَّلُ المَلائِكَةُ صُفوفاً خائِفينَ حافّينَ مُشفِقينَ ، وتُكَلَّفُ أن تُجاوِزَ الصِّراطَ ، وتُعايِنَ حينَئِذٍ عَمَلَكَ ، وتوضَعُ المَوازينُ ، وتُنشَرُ الدَّواوينُ .

الاختصاص

ـ به نقل از اَوزاعى ، درباره گفته لقمان عليه السلام به پسرش ـ: اى پسرم! روز قيامت ، زمانى است كه آسمانْ شكافته مى‏شود و در هم مى‏پيچد و فرشتگان ـ در صف‏هايى ، بيمناك [از خدا] و در برگيرنده [ ى بندگان] و با مهربانى ـ نازل مى‏گردند و تو موظّف مى‏شوى كه از صراط ، گذر كنى. در اين هنگام ، عملت را مشاهده مى‏كنى و ترازوها [ ى سنجش عمل] برپا مى‏گردند و ديوان‏ها گشوده مى‏شوند .