عبارت را در

چه چيزهايي شهوت جنسي را كاهش مي دهد؟

الإمام عليّ عليه‏السلام :

ما كَثُرَ شَعرُ رَجُلٍ قَطُّ إلاّ قَلَّت شَهوَتُهُ .

امام على عليه‏السلام :

موى هيچ مردى زياد نمى‏شود ، مگر آن كه شهوتش كاهش مى‏يابد .

------------------------------------------------------

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

مَنِ استَطاعَ الباءَةَ فَليَتَزَوَّج ؛ فَإِنَّهُ أغَضُّ لِلبَصَرِ ، وأحصَنُ لِلفَرجِ ، ومَن لَم يَستَطِع فَعَلَيهِ بِالصَّومِ ؛ فَإِنَّهُ لَهُ وِجاءٌ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

هر كس توان همسر گرفتن دارد ، همسر گيرد ؛ چرا كه بيشتر ، مايه فرو هِليدنِ چشمان، و نگه‏داشتن دامن است. هر كس هم توان ندارد ، بر او باد روزه ؛ چرا كه داراى نوعى عقيم‏كنندگى است .

------------------------------------------------------

:

ما كَثُرَ شَعرُ رَجُلٍ قَطُّ إلاّ قَلَّت شَهوتُهُ .

امام على عليه‏السلام :

موى هيچ مردى زياد نشود ، مگر آن كه شهوتش كاهش يابد .

------------------------------------------------------

الكافي عن محمّد بن يحيى رفعه :

جاءَ إلَى النَّبِيِّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم رَجُلٌ فَقالَ : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، لَيسَ عِندي طَولٌ فَأَنكَحَ النِّساءَ ؛ فَإِلَيكَ أشكُو العُزوبِيَّةَ .
فَقالَ : وَفِّر شَعرَ جَسَدِكَ ، وأدِمِ الصِّيامَ .
فَفَعَلَ فَذَهَبَ ما بِهِ مِنَ الشَّبَقِ .

الكافى

- به نقل از محمّد بن يحيى ، در حديثى كه سندش را به معصوم عليه‏السلام رسانْد -: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا! من توانايى مالى ندارم تا زنانى به همسرى گيرم . اينك از بى‏همسرى به پيشگاه تو شكايت مى‏آورم .
فرمود : «موى بدنت را وا گذار تا فراوان شود و پيوسته نيز روزه بگير» .
او اين كار را انجام داد و چيرگىِ شهوت وى از ميان رفت .

------------------------------------------------------

المعجم الكبير عن ابن عبّاس :

شَكا رَجُلٌ إلَى النَّبِيِّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم العُزوبَةَ ، فَقالَ : ألا أختَصى؟
فَقالَ : لا ، لَيسَ مِنّا مَن خَصى أوِ اختَصى ، ولكِن صُم ، ووَفِّر شَعرَ جَسَدِكَ .

المعجم الكبير

- به نقل از ابن عبّاس: مردى نزد پيامبر خدا ، از بى‏زنى اظهار ناراحتى كرد و گفت : آيا خود را اخته كنم؟
فرمود : «نه . كسى كه اخته باشد يا خود را اخته كند ، از ما نيست . روزه بدار و موى بدنت را وا گذار» .

------------------------------------------------------

الكافي عن حَنان بن سَدير :

دَخَلتُ عَلى أبي عَبدِ اللّه‏ِ عليه‏السلام وفي رِجلي نَعلٌ سَوداءُ .
فَقالَ : يا حَنانُ ، ما لَكَ ولِلسَّوداءِ؟ ! أما عَلِمتَ أنَّ فيها ثَلاثَ خِصالٍ : تُضَعِّفُ البَصَرَ ، وتُرخِي الذَّكَرَ ، وتورِثُ الهَمَّ؟ ومَعَ ذلِكَ مِن لِباسِ الجَبّارينَ .
قالَ : فَقُلتُ : فَما ألبَسُ مِنَ النِّعالِ؟
قالَ : عَلَيكَ بِالصَّفراءِ ؛ فَإِنَّ فيها ثَلاثَ خِصالٍ : تَجلُو البَصَرَ ، وتَشُدُّ الذَّكَرَ ، وتَدرَأُ الهَمَّ ، وهِيَ مَعَ ذلِكَ مِن لِباسِ النَّبِيِّينَ .

الكافى

- به نقل از حنان بن سَدير: در حالى كه كفش سياه پوشيده بودم ، بر امام صادق عليه‏السلام وارد شدم .
فرمود : «اى حنان! تو را به رنگ سياه ، چه كار؟! آيا نمى‏دانى كه در آن ، سه ويژگى است : ديده را ضعيف مى‏كند ، آلت را سست مى‏سازد ، و پيرى مى‏آورد و افزون بر اين ، جامه جبّاران است؟» .
گفتم : پس چه پاى‏افزارى بپوشم؟
فرمود : «بر تو باد زرد ؛ چرا كه در آن ، سه ويژگى است : ديده را جلا مى‏دهد ، آلت را استحكام مى‏بخشد ، و اندوه را از انسان دور مى‏كند و افزون بر اين ، از جامه‏هاى پيامبران است» .