عبارت را در

غیبت كردن چه اثری در نامه ی اعمال می گذارد؟

عنه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

يُؤتى بأحَدٍ يَومَ القِيامَةِ يُوقَفُ بينَ يَدَيِ اللّه ويُدفَعُ إلَيهِ كتابُهُ فلا يَرى حَسَناتِهِ ، فيقولُ : إلهي ، ليسَ هذا كتابِي ! فإنّي لا أرى فيها طاعَتي ؟! فيقالُ لَهُ : إنّ رَبَّكَ لايَضِلُّ ولايَنسى ، ذَهَبَ عَمَلُكَ بِاغتِيابِ الناسِ ، ثُمّ يُؤتى بآخَرَ ويُدفَعُ إلَيهِ كتابُهُ فَيَرى فيهِ طاعاتٍ كثيرَةً ، فيقولُ : إلهي ، ما هذا كتابِي ! فإنّي ما عَمِلتُ هذهِ الطَّاعاتِ ! فيقالُ : لأنَّ فلانا اغتابَكَ فَدُفِعَت حَسَناتُهُ إلَيكَ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

روز قـيامـت فــردى را مى‏آورند و او را در پيشگاه خدا نگه مى‏دارند و كارنامه‏اش را به او مى‏دهند ، امّا حسنات خود را در آن نمى‏بيند . عرض مى‏كند : الهى ! اين كارنامه من نيست ! زيرا من در آن طاعات خود را نمى‏بينم ! به او گفته مى‏شود : پروردگار تو نه خطا مى‏كند و نه فراموش . عمل تو به سبب غيبت كردن از مردم بر باد رفت . سپس مرد ديگرى را مى‏آورند و كارنامه‏اش را به او مى‏دهند . در آن طاعت بسيارى را مشاهده مى‏كند . عرض مى‏كند : الهى ! اين كارنامه من نيست ! زيرا من اين طاعات را به جا نياورده‏ام ! گفته مى‏شود : فلانى از تو غيبت كرد و من حسنات او را به تو دادم .