عبارت را در

خوشبيني در چه زماني فريب خوردن است؟

امير المؤمنين عليٌّ عليه‏السلام :

إذا استَولَى الصَّلاحُ على الزَّمانِ وأهلِهِ ثُمّ أساءَ رَجُلٌ الظَّنَّ برَجُلٍ لَم تَظهَرْ مِنهُ حَوبَةٌ فقد ظَلَمَ ، وإذا استَولى الفَسادُ على الزَّمانِ وأهلِهِ فَأحسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ برجُلٍ فَقَد غَرَّرَ .

امام على عليه‏السلام :

هرگاه درستى و پـاكى بـر زمانه و مـردمـش حكمفرما شد ، اگر كسى به ديگرى بى‏آن كه گناهى از او آشكار شود ، گمان بد برد ، ستم كرده است و هرگاه فساد و ناراستى بر روزگار و مردم آن چيره شد ، اگر كسى به ديگرى گمان نيك بَرَد و خوشبين باشد ، فريب خورده است .