عبارت را در

عشق به خدا داشتن چه ثمره اي دارد؟

رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

يَقولُ اللّه‏ُ عز و جل : إذا كانَ الغالِبُ عَلَى العَبدِ الاشتِغالَ بي جَعَلتُ بُغيَتَهُ ولَذَّتَهُ في ذِكري ، فإذا جَعَلتُ بُغيَتَهُ ولَذَّتَهُ في ذِكري عَشِقَني وعَشِقتُهُ ، فإذا عَشِقَني وعَشِقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فيما بَيني وبَينَهُ ،وصَيَّرتُ ذلكَ تَغالُبا علَيهِ ، لا يَسهو إذا سَها النّاسُ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم:

خداوند عز و جل مى‏فرمايد : هرگاه اشتغالِ بـه مـن ، بر جان بنده غالب آيد ، خواهش و لذّت او را در ياد خودم قرار دهم و چون خواهش و لذّتش را در ياد خودم قرار دهم عاشق من گردد و من نيز عاشق او . و چون عاشق يكديگر شديم پرده ميان خود و او را بالا زنم و آن (مشاهده جلال و جمال خود) را بر جان او مسلّط گردانم ، به طورى كه وقتى مردم دچار سهو و اشتباه مى‏شوند ، او دستخوش سهو نمى‏شود .