عبارت را در

امام كاظم علیه السلام درباره ی خواص بادروج (حوك) چه فرمود؟

الكافي عن أيّوب بن نوح :

حَدَّثَني مَن حَضَرَ مَعَ أبِي الحَسَنِ الأَوَّلِ عليه‏السلامالمائِدَةَ فَدَعا بِالباذَروجِ وقالَ : إنّي اُحِبُّ أن أستَفتِحَ بِهِ الطَّعامَ ؛ فَإِنَّهُ يَفتَحُ السُّدَدَ ، ويُشَهِّي الطَّعامَ ، ويَذهَبُ بِالسَّبَلِ ، وما اُبالي إذا أنَا افتَتَحتُ بِهِ ما أكَلتُ بَعدَهُ مِنَ الطَّعامِ فَإِنّي لا أخافُ داءً ولا غائِلَةً .
فَلَمّا فَرَغنا مِنَ الغَداءِ دَعا بِهِ أيضاً ، ورَأَيتُهُ يَتَتَبَّعُ وَرَقَهُ عَلَى المائِدَةِ ويَأكُلُهُ ويُناوِلُني مِنهُ ، وهُوَ يَقولُ : اِختِم طَعامَكَ بِهِ ؛ فَإِنَّهُ يُمرِئُ ما قَبلُ كَما يُشَهّي ما بَعدُ ، ويَذهَبُ بِالثِّقَلِ ، ويُطَيِّبُ الجُشاءَ وَالنَّكهَةَ .

الكافى

- به نقل از ايّوب بن نوح: يكى از كسانى كه با امام كاظم عليه‏السلام بر سر سفره‏اى حضور يافته بود ، برايم نقل كرد كه امام عليه‏السلام ، بادروج خواست و فرمود : «من دوست دارم غذا را با آن آغاز كنم ؛ زيرا انسدادها را مى‏گشايد ، اشتهاآور است ، سَبَل را از ميان مى‏برد و اگر غذا را با آن آغاز كنم ، پس از آن ، هر چه را بخورم ، از آن بيمى ندارم ؛ چرا كه در اين صورت ، از زيان و عارضه‏اى نمى‏ترسم» .
چون غذا خوردن را به پايان برديم ، امام عليه‏السلام باز هم آن را خواست و ايشان را ديدم كه دنبال سينىِ اين سبزى مى‏رفت و از آن مى‏خورد و به من هم مى‏داد .
او مى‏فرمود : «غذاى خود را با آن به پايان ببر ؛ چرا كه آنچه را پيش‏تر خورده‏اى ، مى‏گوارد و آنچه را پس از آن مى‏خورى ، دوست‏داشتنى مى‏سازد ، و سنگينى را از ميان مى‏برد و آروغ و دهان را خوش‏بو مى‏كند» .